Avni Baba

YAŞAM TUVALİ

İradem dışında gerçekleşen elim olaydan sonra resimle uğraşı benim için ruhsal bir tedavi
yöntemi oldu. Emekliliğimde daha da özenle resim üzerine eğildim. Resim yapmak benim
için arızalanan dengemi bulmakta okumak, yazmak kadar yardımcı oldu. Yeteneklerim
ölçüsünde yağlı boya resim çalışmalarım ile uzun yılları tuval dünyamda yaşadım.

Yaşam süreçlerimdeki tüm etkinliklerin, edilgenliklerin izlerini, düşünce ve duygularımı
renkler, desenle ile tuvale nasıl yansıtabilirim. Çeşitli renkleri içeren boyalarımı, fırçalarımı,
gereken araçları hazırladım. YAŞAM adını vereceğim tuvali karşımda düşünüyorum.

Hayatım boyunca yaşanacak olayların belirlendiği inanışıyla yaşamı kader anlayışı içersinde
değerlendirmeyi kabul edemiyorum. İdrak dışında düşünülmeden, irdelenmeden
eyleme geçirilen düşüncelerin gelecekteki olgularına, yazgı – kader denilmesi bana doğru gelmiyor.
İrade dışında olanların sebep ve nedenlerine kader denebileceği aklıma yatkın geliyor.
Nerede, nasıl ve kimden ne zaman doğmak insanın iradesi dışında gerçekleşiyor.
İnsanın yaşamında kullandığı renklerin kalitesinin genetik mirası olduğu gerçeğine renk
diyor ve Renkler deki farklılıkların bireydeki özelliklerine kader demenin doğru olduğunu
kabul ediyorum.

Yaşam, genetik miras olan renklerini ve bireysel idrakin eseriyle oluşan desenlerin gizlerini
içerdiğini düşünüyorum. Bu gizlerin pozitif – negatif neler getireceğini bilmeden, şans
diyemiyorum. Akıl – gönül beraberliğinde istek, çaba, bilgi ve emek ile kendisini değiştirebileceğini
insan yaşayarak öğreniyor. İnsanın genetik mirası olan renkler şahane uyum ve güzellik
içersinde olabilse de yaşamı başarmaya yeterli olamıyor.

Yaşamda araçlar denen “para, makam, şöhret” her şeyini tamamlamış, pekişen isteklerle maddeye
sahip olma alışkanlıkları devam edenlerin yaşamlarının yeterli estetik içeremediğini ve
renkleri yenilemeye, geliştirmeye ve değiştirmeye çaba göstermek gerektiğini düşündüm.
Genetik mirasıma, yaşam zorluklarına rağmen imkân, irade, istek ve gayretlerimle
katabildiğim her şeyimle düşüncelerimi toparlayıp, yaşam tuvalime başladım.
akıl – idrak arasında bir köprü olan estetik anlayışıyla yaşamımın varlığını oluşturan
tüm renklerimi de katmaya özen gösterdim.

Renklerimi ve desenlerimi yansıtmaya çalıştığım yaşam tuvalimi bitirdim, seyrediyorum…
Ve
Pek çok eksiklerim olduğunu düşünüyorum.

Sevgiler,
Avni Baba

“Anılar Günlüğümden – 1995”

FacebookTwitterGoogle+Paylaş

2 Yorum yazılmış


  1. Turan

    Avni Baba, söyledigin seylere özgürlüge kavusmak da denmez mi?

  2. avnibaba

    Selam Turan,
    “Özgürlüğe kavuşmak” deyimini alkışlıyorum. İlave olarak “kendini bulmak ve tekrar doğmak” diyorum. Sevgiler…

Yorum Yap





Not: Yorumunuz yönetici tarafından onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.