Avni Baba

NEDEN HUZUR YOK?

YAŞAM ÇEKİLEMEZ OLUYOR konulu yazını okuduktan sonra seninle dertleşmek istedim.
Ben eline doğdum. Yirmibeş yıl geçti. Sordum söyledin, her sıkıntımı paylaştın.
Bu yaşımda çoğalan kişisel problemlerim, ilişkilerim, ülkede ki huzursuzluklar
beni bunalttı. Yüzüm gülmüyor, olaysız bir gün yok. Neşem yok, öfkeliyim.
Sen değiştin, dediklerin de nefesim sıklaşıyor, çarpıntım artıyor kötü oluyorum.
Neden beni değiştirmeye çalışıyorlar. Dediğin gibi yaşamı çekemez oldum.
Benim gibi bunalımda olan huzursuz pek çok arkadaşım var.
Avni Dedem, neden huzur olmuyor, ne diyorsun?

Evlat,
İnsanlığın huzur arayışı asırlardır devam ediyor. Dünden bu güne efsaneler, tabletler,
yapıtlar ve yazıtlardan huzur için söylenen ve yazılanlardan sadece üç özet örnek
vermek istiyorum.

1 – Dört yüz bin yıl önce Gılgamıış Destanı;
Kötülük tanrılarına dahi kafa tutmuş Gılgamış’ın söyledikleri;
İnsanoğlunun doğaya egemen olmak azmi karşısında hiçbir şeye değer vermediği…
Giderek kendine dahi yabancılaştığı…
İnsanın karşılaştığı güçlükleri kendi alın teri, bilinçli çabasıyla yeneceği…
İnsanın bilgiyle dürüst davranması gerektiğini…
Bilmek ve anlamak insanın, insanlık niteliği olduğu…
Vs…

2- Evrenin gök sistemlerini, zaman birimleriyle takvimi bulan, mimarlık harikası
piramitleri yapan dâhilerin yaşadığı Mısır da Papirüs üzerine yazılan Firavun
Osiris – Ölüler Kitabı;
Kötülük etmedim…
Dürüst oldum…
Kimseyi aç bırakmadım…
Tanrıların kötü gördüklerini yapmadım…
Kimseye gözyaşı döktürmedim.
Kimseye yalan söylemedim…
Hiçbir utandırıcı davranışta bulunmadım…
Vs…

3 – İranlı Zerdüşt insana erdemlik yolu gösteren Mazdeizm de;
İyiliği ruhta, kötülüğü maddede aramak yanlıştır.
İnsan, maddenin ruhunu ele geçirmesine meydan verdiği zaman karanlık başlar.
İnançlı, dürüst ve çalışkan olması insanın ödevidir.
Ekonomiye önem verilmesi gerekir, üretim esastır.
Vs…
Söylenmiş ve yazılmış.

Huzur kendi kendine olacak bir şey değil. Huzur, kendisi ve toplumu için arayanlarla
isteyenlerle oluşuyor. Kendi bilemeyen, kendi huzurunun bozulacağını düşünemeyen
düşüncesizlerce bozuluyor.
Binlerce yıldır gününü gün ederek kendilerini düşünen kendileri için yaşayanlar,
iyilikle kötülüğü – aydınlıkla karanlığı işlerine gelmediği için birbirinden
ayırmayı gerek görmeyen, istemeyenlere ne söylense, ne yazılsa, ne yapılsa bir
işe yaramadığı görülüyor.Dolayısıyla yüzbinlerce yıldır huzur aranır olmuş.
İyilik “Ahlak, vicdan, utanç, akıl, yönsüz bilgi, saygı, sevgi, vefa, doğruluk, irade, vs”
yetersiz ise…
Kötülük “
Haset, kin, nefret, öfke, düşmanlık, intikam, yalan, riya, sahtekârlık, vs” devam ediyorsa…
Huzursuzluğun sebep ve nedenlerin neler olabileceği açıkça görülebilir diye düşünüyorum.

HER ŞEY İNSANLA BAŞLIYOR VE İNSANLA BİTİYOR.

Sevgiler,
Avni Baba

FacebookTwitterGoogle+Paylaş

Yorum Yap





Not: Yorumunuz yönetici tarafından onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.