Avni Baba

KENDİ OLMAK SAVAŞI

Uzun zamandır görmediğim, bir arkadaşıyla ziyaretime ayni giyiniş ve saç şekliyle gelen akıllı ve çalışkan evlat,
hatırımı sordu. Süperim, sen nasılsın dedim. Evlat cevap veremeden, arkadaşı; Ona üşütük diyorlar…

Evlada ne diyeceğimin şaşkınlığını geçirdikten sonra sordum;
— Sana neden üşütük diyorlar?
— Onlara ters düşüyorum. Onlar gibi olmamı istiyorlar. Bu beni çok sıkıyor. Kendim olduğumda kendimi daha yaratıcı,
daha enerjik, çok daha güçlü hissediyorum. Bir şeyler yapabileceğime, başarabileceğime inanan oldum.

Yutkundu… Heyecanla konuşmasına devam etti.
— Okuyorum, hayal ediyorum, hayalim saçmada olsa söylüyorum. Alay ediyorlar. Ben gerçekleştiremezsem, benden akıllı
biri gerçekleştirir diye düşündüğüm için anlatıyorum. Gülüyorlar. Yapılmaması gerekenleri söylüyorum, üşütük diyorlar,
yalnız adam diyorlar.
— Sana yalnız adam demelerini nasıl karşılıyorsun?
— Hiiiç umursamıyorum. Kendilerine benzememi istiyorlar. O, bu ne derlerse desin. Ne düşünürlerse düşünsünler.
Onlar gibi neden olayım, ben buyum. Onları kabul ediyorum, ama onlar beni kabul etmek istemiyorlar.
— Onlarla dediklerinle iletişimin nasıl?
— Onlar gibi olmamı istediklerinden beni önemsemiyorlar. Ben yoluma, nasılsam öyle kendim olarak devam ediyorum.
Yalnız olduğumu görüyorum. Ama bir yardıma ihtiyaçları olduğunda bana geliyorlar. Kim olursa elimden geleni yapıyorum.

Evlat, çevresine ters düşmenin, uyumsuzluğun ve yalnızlığın sıkıntısını yaşıyordu.
Evladı asıl adıyla “nasıl, ne yapıyor” diye sorsam, üşütüğü mü soruyorsun? Diyenlere, neden böyle dediklerini sorduğumda;
Acayip giyiniyor…
Çok biliyor…
Çok farklı konuşuyor…
Saçları, giyinişi, her şeyi bizden farklı…
Ödevlerinde yazdıkları bile bizden farklı…
Kendine çok güveniyor…
Bizim beğendiğimizi beğenmiyor…
Düşünceleri ve davranışları bize hiç uymuyor…
Zaten pek az arkadaşı var…
Vs…
Dediler.

İkinci ergenlikle başlayan gençlik yıllarıma dönüyor, kendi olmayı vekendini oynamak isteyenlere takılan isimleri,
arkadaş ilişkilerini hatırlıyorum. Bu isimler kendilerine benzetemedikleri için önce ailede, sonra arkadaşlar arsında
takılmaya başlıyor.
Okul süresince çeşitli abartılı, yakışan, yakışmayan isimlerin kimisi gülünç, kimisi alaycı, ama bir tanesi kalıcı oluyor.
“Bizler gibi olacaksın.” Bu ne yapışkan bir olgudur ki, insan, kendi olma savaşı vermedikçe kendi olamıyor.
Kendi olamamanın bunalımı içinde kendine benzetmek yanlışlığının farkına varılmakta zorlanıldığını düşünüyorum.

Sevgiler,
Avni Baba

FacebookTwitterGoogle+Paylaş

2 Yorum yazılmış


  1. Turan

    Cekim yasasi gibi “orta” herseyi kendine ceker. Bu durumda ortanin disinda olanlar, o duygu ile basetme sanati gelistirmeli. Bu da o kisinin karakterini sekillendirecektir, her ne kadar aci olsa da…

  2. avnibaba

    Selam Turan,

    Çoğunluğun bir parçası olmak, çekim yasası……
    Dolayısıyla kendini güclü sanısı.
    Sevgiler.

Yorum Yap





Not: Yorumunuz yönetici tarafından onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.