Avni Baba

KARA ELMAS

Üzüntümün düşürdüğü karanlıktaki acının öfkesiyle yanlış bir şeyler yazmak istemedim. Sakinleşme sürecim devam ederken; Avni babacım, Soma faciası üzerine ne düşünüyorsun?
Sorusu üzerine yazıyorum.

Ölümün kol gezdiği maden ocaklarında ekmek parası için köle gibi çalışan, insan hayatına değer vermeyenlerce çalıştırılan, yıllardır kaybedilen, şarkısı ağıt olan insanları düşünüyorum.
Buhar teknolojisiyle kara elmas adı verilen, yurdumuzda 140 – 150 Yıl önce çıkarılmaya başlayan kömürün yaşattığı faciaların insanlığın yüz karası olmakta günümüzde devam etmesinin sebep ve nedenlerini düşünüyorum.

Sosyal ve ekonomik koşulların yetersiz olduğu ortamlarda insanı acımasızca kullanmayı yaşam biçimi edinen sorumsuz menfaat düşkünü olan, meydanı boş ya da uygun bulan bilgilisi, bilgisizi zamanı ve mevzuat boşluklarını kullanıyor, yüzlerce maden ocağı açıyor. İnsanı kullanmayı yaşam biçimi edinen sorumsuz kişiler arttıkça facialar devam ediyor. Kötü koşullarda çalışanlar, çalışma koşullarını düzeltmenin, haklarını korumanın, insanca yaşamını devam ettirebilmenin, güçlü kurumsal örgütlerle olabileceğini ya bilemiyor ya biliyor da türlü sebeplerden başaramıyor ya da işlerine gelmiyor.

Günümüzde insanın kendisinin değer olduğunun ve “Daha iyi bir yaşam“ isteğinin, birlik beraberlik ve dayanışma bilinciyle olabildiğine nesiller boyunca mücadele vererek ulaşan toplumlarda faciaların önlemleri şahıslar, kurumlar, devlet işbirliğiyle ivedilikle alınıyor ve uygulanıyor.
Üç, beş gün sonra unutmamak…
Tekrar, tekrar facia yaşamamak ve yaşatmamak için…
İvedilikle olumlu çözümler bulmak ve uygulamak için…
Yapıla gelen kavga, şiddet, laf kalabalığı yerine…
Günümüze uygun kömür işletmeleri mevzuatının uygulanmasının gerektiğini ve insanlığa yakışan saygı içeren dayanışma ile olabileceğini düşünüyorum.

İnsan, yaşamı öncelikle değer olarak görmeli. Konu, olay ne olursa olsun değer olmanın gerekleri verilmiyorsa, yalnız getiri düşünen sorumsuzluğun her sahada türlü biçimlere girdiği ortamlarda doğru, tarafsız, düzgün kurumsallaşmış güç birliği içinde mücadeleyle alınabileceğini düşünüyorum.

Kendini toplumu ile bütün olarak gören toplumsal dayanışma duygusuyla her birey, kendisini iİlgilendirmese dahi toplumsal her olguya destek vermeli, facia tekrarlarının yaşanmaması için kendine düşen eylem ve yaptırımda bulunmak tembelliğinden vazgeçmeli diyorum.

TÜM GERİDE KALANLARIN ACILARINI PAYLAŞIYOR,
KAYBETTİĞİMİZ CANLARA RAHMET DİLİYORUM.

Avni Baba

FacebookTwitterGoogle+Paylaş

Yorum Yap





Not: Yorumunuz yönetici tarafından onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.