Avni Baba

GÖKYÜZÜ

Dolu mu, yağmur mu, sağnak mı, açıyor mu, kapıyor mu, geleceğini gizleyen, sıklıkla durum değiştiren kararsız, içten pazarlıklı can kaybına sebep olan karanlık bir Gökyüzü. Günlerdir yürüyüş yapmak için beklediğim güneşli başlayan günün sabahında orman yolunda yürüyorum. Çok geçmedi gökyüzü birden kapandı, yağmur başladı.
Islanıyor, yürüyor, düşünüyorum.
Yağmurun giderek artan şiddetiyle kamçıladığı beynim, yaşamda karşılaşılan böyle dengesiz ve karanlık durumlara neler sebep oluyor, sorusuna; Her şeye sahiplenmeyi düşünen doyumsuz, bencil, hastalıklı kişilerde öfke ve şiddete varan kaybetme korkusunun sebep olduğu cevabını veriyordu.

Sanki son zamanlardaki kararmışlığıyla Gökyüzü; Devamlı değişen, dengesiz davranışlarla yıllardır arttıkça biriken sorunların çekilmezliğini ve içten pazarlıklı çıkar tabanlı dondurulmuş mantık ile biriken çözümsüzlüklerin dayanılmazlığını sergiliyordu.

Sanki olgu ve olayları yönsüz ve tarafsız bütünü parçalamadan sistem içersindeki problemleri tekili çoğulla, özeli genelle analiz ederek doğru çözümlemeye gitme anlayışının sebepli yoksunluğunu anlatıyordu.

Sanki kararan Gökyüzü;
Her şeyin bekçisi ve hiçbir şeyin sahibi olunamadığını
anlayamayanlar…
Kendini ve geçmişi bilmeyen geleceği göremeyenler…
Korktuklarının er ya da geç kendi başlarına geleceğini
unutanlar oldukça…
Ve
Çözümsüzlükler devam ettikçe…
“Aydınlık bekleme”!!!
Diyordu.

Sevgiler,
Avni Baba

FacebookTwitterGoogle+Paylaş

Yorum Yap





Not: Yorumunuz yönetici tarafından onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.