Avni Baba

EYLÜL

İnsan, nelerin olacağından habersiz hayatın türlü yokuşlarına tırmanmaya çalışıyor.
Hayaller, aşklar, endişeler, coşkular, istekler, düşkünlükler, vs arttırdıkça kazanılanlarla
farkına varmakta geç kalınca görmez oluveriyor insan kendini.
Kırgınlıklar, haksızlıklar, önemsenmeyen büyük kayıplar, neler neler yaşıyor.
Hayat, yılların getirdikleri ve götürdükleriyle akıp gidiyor.
İnsan, “Onun – Bunun” ne diyeceğinden korkmadan yaşamak ve hayallerini gerçekleştirmek
istiyor olsa da yaşama bakış acısını değiştirmekte, tarafsız düşünmekte zorlanıyor.

İyinin ve doğrunun ne olduğunu bilmeden, başarının mümkün olamayacağı…
Umutlara, bilgi ve tecrübenin gücüyle sabrın acısını çekerek ulaşıldığı…
Önce kendini, sonra ne istediğini bilmek gerektiği…
İsteklerin sevinci kısa, azabı uzun güçlükler olduğu…
Mutsuzluğun kişinin kendi hatası olduğu…
Bilgi ve kazanılan tecrübeyle başarıya sabırla ulaşıldığını bilmenin gerekliliği…

Anlatılsa da gerçekler yaşanmadan öğrenilmiyor, yaşanması gerekiyor.

Mücadelelere direnerek geçen yıllar insanı değiştiriyor. Hayatın şöhret, servet,
mevki için insanlık değerlerini kaybetmeye, menfaat için insanı ve insanlığını
harcamaya değmediğini düşünen yaralanmışlığı hoş görüyor. İnsanı kırmamayı,
affetmeyi öğreniyor.
Sağlığına önem vermeyi ihmal ile başlayan bedensel yıpranmışlığın engellerinin
insana verdiği sıkıntıları geçiştirmekle boğuşurken bir şeyleri başarmaya çalışıyor.
Yaş ilerledikçe önemsenen değerler sıralaması değişiyor.
Yaşadıklarından pişmanlık duymanın çok yanlış, yaşanan anın değerini
bilmenin yaşamak olduğunu anlıyor.

Sonsuz nehirde bu Eylül;
Hayatımın uzun süresini ekim yılları olarak geçirdiğimi…
Dönen dolapların güzellikleri yitiren dişlilerine yabancılaştığım vasat yıllarımı…
Dünyalıların söylediklerini anlamakta zorlandığımı…
Yanımda olduklarını düşündüklerimle birlikte olduğumu…
Yaşadıklarımın kazandırdıklarını…
Ve
Çok az kalan hasat yıllarımı yaşadığımı…
Düşündürdü.

Sevgiler,
Avni Baba

FacebookTwitterGoogle+Paylaş

2 Yorum yazılmış


  1. Turan

    Avni Baba, baharlar dänme dolap gibidir, biri biter, digeri baslar….üzme tatli canini…

  2. avnibaba

    Selam Turan,
    Bu ülkede üzülmemek imkansız. Her an üzülecek bir şey mutlaka oluyor.
    Yanıtına teşekkür ve sevgiler…

Yorum Yap





Not: Yorumunuz yönetici tarafından onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.