Avni Baba

DENİZ ve BALIK

Yaşamımda nerede, hangi bir ülkede olsam her fırsatta kullanabileceğim
zamanımı tekneyle denizde ve balık yakalamakla geçirir, denizin sesini
dinlerdim.
DENİZ, insanların denizlere benzediklerini anlatmaya çalışıyor, uyan, uyan
diyordu. Başlangıçta bu anlatımları es geçiyordum. Yıllar, beni denizin
söylediklerini yetilerim içersinde anlamaya zorluyordu.
Zaman zaman sakin, bazen hırçın mı hırçın, bazen de çok acımasız deniz,
tıriska rüzgâr olduğu zamanlar pek keyifli oluyordu.
Balığa çıktığım o gün çarşaf gibi olan deniz, o sıcak Yaz günün akşamına
doğru yirmi beş – otuz dakika içersinde saatte yüz yetmiş kilometre esen
fırtınayla öyle bir azdı ki, dev dalgalarla boğuşmaya başladım.
Can yeleğimi aradım. Arkadaşımın aldığını, işim bitince getireceğim dediğini,
getirmediğini… Deniz dalgasız, kul hatasız olmaz sözünü hatırladım.

Limana dönüş yolunda DENİZ;
Benimle ve insanlarla olan ilişkilerinde her olasılığı düşün…
Benim ve insanın göstermediği yüzlerini görmeye çalış…
Her denizde inci olmadığını hatırla…
Ve
Her insanda da erdem arama…
Kimi kavun, kimi de kelek çıkıyor.

Hiddetinden köpürmüş deniz, üst üste gelen dev dalgalarla başlayan,
üç buçuk saat mücadelede bu hırçın halinin insana benzediğini anlatıyordu.

Yakaladığım iri bir balığı temizliyor, şişmiş karnında bir dolu küçük balıklar
olduğunu görünce, neden yakalandığını düşünüyordum, BALIK;
Bak karnım tıka basa dolu, ama hala gözüm doymadığı için yakalandım.
Kaç oltadan kurtulduğumu unutuyorum.
Sizler, unutkan insanlara balık hafızalı diyorsunuz.
Büyük balıklar küçükleri her zaman yer sözünü hatırla.
Balıklar gibi insanlarda birbirini yiyor.
Bu gün sen beni yiyorsun…
Yarın bir başkasının seni yiyebileceğini unutma.
Vakit geç olmadan anlamaya çalış.
Sen mi kendini, yoksa başkaları mı seni yiyecek? Düşün.

Balığın söylediklerini insan yaşadıkça anlıyor.

Fırtınalara hazırlıklı olmak gerektiğini…
Hafızası zayıf olan balık taze yeme, insan lezzetli yemeğe
dayanamıyor olduğunu…
Ne zaman denize baksam yaşadıklarımı ve yaşananları hatırlıyor…
Hayatın denizlere, kimi insanın da balıklara benzediğini düşünüyorum.

Sevgiler,
Avni Baba

FacebookTwitterGoogle+Paylaş

Yorum Yap





Not: Yorumunuz yönetici tarafından onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.